Po raz drugi wyruszamy w filmową podróż za naszą południową granicę. Zapraszamy na tegoroczną edycję przeglądu Klasyka Kina Czechosłowacji w Kinotece!
Ostatnia odsłona, skupiona przede wszystkim na tytułach nowofalowych, cieszyła się niesłabnącą popularnością. Dlatego też teraz znacznie rozszerzamy obszar czasowy. W przeglądzie Klasyka Kina Czechosłowacji zebraliśmy filmy powstałe na przestrzeni prawie całego XX wieku. Najstarsze dzieło w programie powstało jeszcze w 1921 roku, a najnowsze na początku lat 80.
Od maja do października zaprezentujemy sześć dzieł uznanych twórców z Czech i Słowacji. Wraz z „Janosikiem, hetmanem zbójnickim” przeniesiemy się w karpackie lasy, by zaprowadzić sprawiedliwość. Kultowy „Dobry wojak Szwejk” przypomni o humorze w wydaniu dziś nieco zapomnianym, acz wciąż aktualnym. Epicka w treści i formie „Małgorzata, córka Łazarza” pozwoli na wgląd w historię regionu, a „Różowe sny” złamią miłosne tabu w formie komedii romantycznej. „Adela nie jadła jeszcze kolacji” zapewni zjadliwą dawkę surrealizmu, a „Tysiącletnia pszczoła” pozwoli spojrzeć na przeszłość z innych perspektyw.
NAJBLIŻSZY POKAZ
Małgorzata, córka Łazarza (Marketa Lazarová)
rok 1967
reżyseria: František Vláčil
BILETY TUTAJ
Uznawana za najwybitniejsze osiągnięcie czeskiej kinematografii, legendarna adaptacja awangardowej powieści Vladislava Vančury to monumentalne dzieło życia Františka Vláčila. Reżyser rezygnuje tutaj z tradycyjnej, czytelnej fabuły na rzecz eliptycznej, nielinearnej narracji impresyjnej, która pod względem poetyki i mistycyzmu budzi jednoznaczne skojarzenia z arcydziełami Andrieja Tarkowskiego czy Siergieja Paradżanowa.
Akcja filmu przenosi nas w realia XIII-wiecznych Czech – brutalnego świata, w którym nienawiść okazuje się żarliwsza od wiary, a nowe porządki religijne zaprowadza się mieczem, a nie krzyżem. W centrum krwawej wojny podjazdowej między zwaśnionymi klanami rozbójników staje tytułowa Małgorzata. Ta wrażliwa, niewinna dziewczyna pragnie odnaleźć schronienie w klasztorze, jednak w wyniku bezwzględnych zatargów swojego ojca zostaje porwana i uwięziona przez bandytów. Losy Małgorzaty stają się dla Vláčila pretekstem do głębokich, filozoficznych rozważań nad dualizmem ludzkiej natury. Poprzez pełne symboli i fantasmagorycznych wizji kadry, reżyser manifestuje swoją twórczą wolność, zderzając okrucieństwo, chciwość i żądzę władzy z czystością miłości w świecie pozbawionym litości.
Efektem jest hipnotyzujący, eksperymentalny dramat historyczny, w którym ascetyczne ujęcia natury, szeroki czarno-biały kadr oraz nowatorskie podejście do montażu i dźwięku tworzą poruszający traktat o zderzeniu chrześcijaństwa z pogaństwem.
NASTĘPNE POKAZY
26 sierpnia: „Różowe sny” (1976) | reż. Dušan Hanák
23 września: „Adela nie jadła jeszcze kolacji” (1977) | reż. Oldřich Lipský
21 października: „Tysiącletnia pszczoła”, (1983) | reż. Juraj Jakubisko