WTF FEST 3 – strasznie dziwne filmy w Kinotece!
WTF Fest – festiwal filmów, które przekraczają granice – estetyczne, moralne i gatunkowe powraca do Kinoteki!...
Największe światowe hity przedpremierowo w kinotece – FESTIWALOWY KONIEC LATA od 21 sierpnia.
14 minut czytania
Przegląd nowości? Maraton przedpremier? Konfrontacje Filmowe? A może wszystko w jednym? Zapraszamy na Festiwalowy Koniec Lata w Kinotece, jedyne takie wydarzenie w Warszawie! Przedpremierowo zobaczycie najnowsze dzieła wielkich mistrzów kina, uwielbiane przez krytyków perły oraz laureatów największych festiwali.
21 SIERPNIA | Kura | reż. György Pálfi | 96 minut
Przewrotna opowieść o codzienności przedstawiona z punktu widzenia … kury. Dzielna kwoka ucieka z przemysłowej fermy w poszukiwaniu lepszego i ciekawszego życia dla swoich piskląt. Niespodziewanie dla samej siebie staje się uważną obserwatorką i światkinią ludzkich wad. Przyjmując nieoczywistą perspektywę, Pálfi opowiada o uniwersalnych wartościach – wolności, bezpieczeństwie, macierzyństwie – jakich poszukują jak widać nie tylko ludzie. Węgierski reżyser odważnie łączy filmowe gatunki, tworząc historię, która z jednej strony może nas bawić, a z drugiej jest prawdziwie poruszająca.
Film otrzymał nagrodę w sekcji Platform ubiegłorocznego festiwalu w Toronto. Reżyser György Pálfi należy do najciekawszych głosów węgierskiego kina. Za debiutancką Czkawkę zdobył Europejską Nagrodę Filmową, a swoją pozycję przypieczętował sukcesem w Cannes i na Sundance komediodramatu Taxidermia. W ostatnich latach poszukuje nowych form opowiadania, montując fabułę z wycinków kilkuset różnych filmów (Panie, panowie – ostatnie cięcie), kręcąc przez lunetę karabinu sniperskiego (Na zawsze) czy czyniąc protagonistkę z drobu (Kura).
.jpg)
Kura
dramat, komedia
22 SIERPNIA | Dziennik panny służącej | reż. Radu Jude | 94 minut
Bezkompromisowy satyryczny komentator naszej rzeczywistości Radu Jude powraca z wyjątkową reinterpretacją klasycznej dekadenckiej powieści adaptowanej w przeszłości m.in. przez Jeana Renoira i Luisa Buñuela. Rumuńska imigrantka Gianina pracuje jako gosposia w domu francuskich bogaczy. Jej szefowie lubują się we własnej postępowości i liberalizmie jednocześnie ignorując potrzeby stęsknionej za rodziną służki. Codzienność zaburza przybycie amatorskiej trupy teatralnej przygotowującej wystawienie tytułowej powieści Octave Mirbeau.
Czarnu humor mieszka się ze slapstikowymi tradycjami i motywami klasycznej komedii pomyłek w pierwszym zrealizowanym na zachodzie dziele rumuńskiego prowokatora. Radu Jude zdobył serca i zerwał boki polskiej publiki m.in. w Nie obiecujcie sobie zbyt wiele po końcu świata (Srebrny Lampart w Locarno, 2023), Niefortunnym numerku lub szalonym porno (Złoty Niedźwiedź w Berlinie, 2021) czy Aferim!.
(1).jpg)
Dziennik panny służącej
dramat, komedia
24 SIERPNIA | Najsamotniejszy człowiek w mieście | reż. Tizza Covi, Rainer Frimmel | 86 minut
Przełamująca granice między prawdą a fikcją osobista historia o starości, pasji i dzikiej reprywatyzacji. Alois kiedyś był buntowniczym bluesmanem i impersonatorem Elvisa Presleya, teraz żyje wspomnieniami niezrealizowanych marzeń i tęsknotą za swoją zmarłą żoną Silvią. W swoim rodzinnym Wiedniu czuje się zagubiony i niezrozumiany. Jego ukochana muzyka przechodzi w zapomnienie, a deweloper wspólnie ze swoim „asystentem” próbuje go zmusić do eksmisji. Alois wpada na pomysł, by zrealizować swój dawny sen i wyjechać grać bluesa w Ameryce.
Najsamotniejszy człowiek w mieście to perła dla wszystkich fanów Akiego Kaurismäkiego i jego depresyjnych komedii o człowieczeństwie. Włosko-austriacki duet Tizza Covi i Reiner Frimmel od lat zachwyca widzów i krytyków swoim wyjątkowym stylem, w którym portretują prawdziwych ludzi w inscenizowanych, lecz bliskich ich codzienności, okolicznościach. Ich debiutancka La pivellina wygrała nagrodę Label Europa Cinema w Cannes, zaś Vera (2022) dała im nagrodę za reżyserię w prestiżowej sekcji Orizzonti MFF w Wenecji. Najsamotniejszy człowiek w mieście miał premierę w Konkursie Głównym Berlinale 2026, gdzie otrzymal nagrodę.
Najsamotniejszy człowiek w mieście
dokument fabularyzowany
25 SIERPNIA | Flesh and Fuel | reż. Pierre Le Gall | 90 minut
Przebój festiwalu w Cannes z Polakiem w roli głównej. Monotonna codzienność tirowców Étienne’a (Alexis Maneti) i Bartosza (magnetyczny Julian Świeżewski) upływa między magazynami, przejściami graniczymi i autostradowymi parkingami. Ich przypadkowe poznanie się owocuje konfrontacją charakterów i wybuchem niespodziewanych uczuć. Tam, gdzie jeden widzi zmęczenie i rezygnację, drugi wciąż dostrzega możliwość szczęścia. Czy miłość może przetrwać w świecie zbudowanym na tymczasowości? Jak stworzyć poczucie bliskości, gdy każda droga prowadzi gdzie indziej?
Flesh and Fuel zachwyciło jurorów nagrody Queer Palm tak bardzo, że ci zdecydowali o powołaniu nowej nagrody – dla największego odkrycia – specjalnie w celu nagrodzenia debiutu Pierre’a Le Galla. Łącząc społeczną wrażliwość z niezwykłą czułością, film jest zarówno przejmującą historią miłosną, jak i pełnym empatii portretem ludzi, których życie kształtują praca, dystans i nieustanne poszukiwanie drugiego człowieka. To opowieść o odnajdywaniu ciepła i godności tam, gdzie zwykle się ich nie szuka, oraz o wyborze bliskości w świecie, który nieustannie popycha ludzi ku samotności.
Flesh & Fuel
dramat, obyczajowy, romans
26 SIERPNIA | Miłość, śmierć i dojrzewanie w Camp Miasma | reż. Jane Schoenbrun | 106 minut
Krwawa historia o młodości, chuci i miłości do kina. Utalentowana acz niedoświadczona reżyserka Kris (Hannah Einbinder znana z serialu Hacks) dostaje od studia filmowego szansę życia – ma nakręcić remake kultowej serii horrorów „Camp Miasma”, która cieszyła się ogromną popularnością w latach osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych. Aby znaleźć inspirację, udaje się na spotkanie z Billy (Gillian Anderson), która grała główną rolę w pierwowzorze projektu. Wizyta u ekscentrycznej aktorki szybko przeradza się w coś więcej niż zwykły wywiad.
Miłość, śmierć i dojrzewanie w Camp Miasma szturmem zdobyło tegoroczny festiwal w Cannes. Pokazaywana w sekcji Un Certain Regard produkcja otrzymała tam Queer Palm oraz 100% pozytywnych recenzji. Film stanowi dopełnienie trylogii ekranowej, w której Jane Schoenburn opowiada o płciowości, tożsamości i roli mediów oraz popkultury w kształtowaniu naszej tożsamości rozpoczętej przez Wszyscy idziemy na Wystawę Światową (2021) i kontynuowanej zachwycającym W blasku ekranu (2024).
27 SIERPNIA | Chłopiec z pudełka | reż. Hirokazu Koreeda | 126 minut
Najnowsze dzieło docenionego Złotą Palmą współczesnego mistrza japońskiego kina. Hikorkazu Koreeda ponownie analizuje sens i znaczenie relacji rodzinnych, a także zadaje pytania, co we współczesnym świecie w ogóle znaczy to słowo. Tym razem twróca Złodziejaszków osadza akcję w niedalekiej przyszłości i opowiada o zamożnym małżeństwie, które próbując zasypać pustkę spowodowaną śmiercią swojego jedynego dziecka decyduje się na zakup stworzonego na jego podobieństwo humanoidalnego robota.
Film miał swoją premierę w konkurskie głównym MFF w Cannes, gdzie było porównywane do cenionego brytyjskiego serialu Black Mirror. Hirokazu Koreeda od lat jest stałym bywalcem największych światowych festiwali. Do jego najważniejszych dzieł należą Dziecięcy świat (2004), Jak ojciec i syn (2013) oraz Nasza młodosza siostra (2015). Ostatnim jego filmem w polskich kinach był Monster w 2024 roku.
(1).jpg)
Chłopiec z pudełka
dramat, psychologiczny
1 WRZEŚNIA | Człowiek epoki | reż. Emmanuel Marre | 155 minut
Najważniejszy francuski film tego sezonu festiwalowego. Opowieść o narodowej tożsamości i prywatnej ambicji w czasach hitlerowskiej okupacji. Emmanuel Marre z odnalezionych na poddaszu listów rekonstruje portret swojego dziadka – kolaboranta i członka rządu Vishy. Swann Arlaud (Wielki Łuk, Anatomia upadku) tworzy wybitną kreację człowieka pełnego wewnętrznych sprzeczności nawiedzanego przez nieprzystawanie do własnej wizji samego siebie.
Nagrodzony w Cannes Człowiek epoki wyróżnia się wyjątkowym sposobem opowiadania, prezentując Francję Vischy w konwencji paradokumentu, a także sięgając po anachroniczną muzykę. Film wywołał prawdziwą sensację w swojej ojczyźnie, francuscy recenzenci prześcigają się w zachwytach i z rozczarowaniem przyjęli brak Złotej Palmy.
.jpg)
Człowiek epoki
dramat, historyczny
2 WRZEŚNIA | Ktoś we mnie | reż. Arthur Harari | 139 minut
Scenarzysta Anatomii upadku oraz ikona francuskiego kina łaczą siły w hipnotyzującej, kafkowskiej opowieści. Film opowiada historię Davida (Niels Schneider), samotnego fotografa, którego przypadkowe spotkanie z tajemniczą Evą (Léa Seydoux) uruchamia serię wydarzeń wymykających się wszelkiej logice. Wkrótce Eva odkrywa, że znalazła się w ciele… Davida. Rozpoczynają się gorączkowe poszukiwania własnej tożsamości, prowadzące bohaterów coraz głębiej w świat, gdzie pamięć, ciało i osobowość przestają do siebie należeć. W obsadzie pojawia się m.in. uznany rumuński reżyser Radu Jude, którego znakomite cameo jest jedną z wielu niespodzianek przygotowanych przez Harariego. Efektem jest jedno z najbardziej oryginalnych i ambitnych filmowych doświadczeń roku.
Ktoś we mnie miał swoją premierę w konkursie głównym tegorocznego festiwalu w Cannes, otrzymał także prestiżową nagrodę Prix Jean Vigo przyznawaną corocznie od 1960 roku za „niepokornego ducha i stylistyczną oryginalność”. To adaptacja komiksu The Case of David Zimmerman autorstwa samego reżysera. Arthur Harari uznanie zdobył jako scenarzysta, współtworząc m.in. nagrodzoną Złotą Palmą Anatomię upadku, za którą otrzymał Oscara. W 2021 wyreżyserował dramat Onoda – 10 000 nocy w dżungli, którego scenariusz przyniósł mu Cezara.
.png)
Ktoś we mnie
dramat, thriller
3 WRZEŚNIA | Meltdown | reż. Manuela Martelli | 108 minut
Hipnotyzujący chilijski thriller z Jakubem Gierszałem prosto z Cannes. Chile, 1992. Dziewięcioletnia Inés spędza ferie w prowadzonym przez dziadków hotelu położonym u stóp andyjskiego kurortu narciarskiego. Samotna, w świecie zajętych własnymi sprawami dorosłych, dziewczynka zaprzyjaźnia się z Hanną, młodą niemiecką narciarką trenującą z olimpijską kadrą, której przewodzi wymagający trener (Jakub Gierszał).Gdy nastolatka znika bez śladu, dziecięca fascynacja ustępuje miejsca niepokojowi, a poszukiwania zaczynają odsłaniać sekrety ukryte nie tylko w murach hotelu, lecz także w kraju próbującym zostawić za sobą lata dyktatury. Ośnieżone stoki, górski hotel i krajobraz Andów stają się przestrzenią, w której prywatne wspomnienia splatają się z historią całego kraju.
Film miał swoją światowa premierę na festiwalu w Cannes, w sekcji Un Certain Regard. Efektem jest fascynująca metafizyczna łamigłówka oraz jedno z najbardziej oryginalnych i ambitnych doświadczeń filmowych roku.
Meltdown
dramat, obyczajowy
4 WRZEŚNIA | Życie snem | reż. Valeska Grisebach | 167 minut
Górzyste pogranicze Bułgarii, Turcji i Grecji staje się sceną poetyckiego i magnetycznego antywesternu. Niemiecka archeolożka Valeska przybywa w upalny niegościnny rejon nadrozować lokalne wykopaliska. Niespodziewanie spotyka dawnego znajomego, drobnego przestępcę Saïda, któremu skradziono samochód. Chcąc pomóc mu w dotarciu na spotkanie, kobieta zostaje wciągnięta w niebezpieczny świat czarnego rynku i walki wpływów między lokalnym bossem Ilyą a nowym graczem, Ravenem. Gdy Saïd nagle znika po odrzuceniu propozycji dołączenia do siatki przemytników ludzi, Veska rozpoczyna ryzykowne poszukiwania.
Życie snem otrzymało Nagrodę Jury w konkursie głównym tegorocznego festiwalu w Cannes, gdzie było jednym z najlepiej ocenianych filmów. To długo oczekiwana czwarta fabuła Valeski Grisebach, niepokornego głosu niemieckiego kina i artystki, który rozbrzmiewa ledwie raz na dekadę. Jej debiutanckie Mein Stern wyjechało z nagrodą z Toronto, a Western z 2017 roku m.in. wygrał wrocławskie Nowe Horyzonty.
Życie snem
dramat, przygodowy
