Moje wspaniałe życie
HER DOCS FF od 18 lat Napisy Dolby Digital

Ciało jako pole walki: zestaw shortów (Body as a Battlefield: set of shorts)

Czas trwania:

61 min.

Wersja językowa:

napisy: polskie + angielskie

Kraj produkcji:

różne

Rok produkcji:

2019 - 2020

Gatunek:

krótki metraż

Ocena: (średnia ocena: 10.0)

Opis filmu

CIAŁO / BODY

Pamięć ciała reż. Madonna Adib
Wielka Brytania, Liban / 2020 / 10 min.
polska premiera

Intymny i osobisty film, w którym reżyserka mierzy się z socjopolitycznymi represjami w sferze seksualnej, których doświadczyła dorastając w latach 80. i 90. w Damaszku. Opowiada o tym twórczo wykorzystując rodzinne archiwa – zdjęcia, filmy i dokumenty, ale przede wszystkim własne ciało. W ekstremalnych zbliżeniach możemy zobaczyć ból przeszłości, który się na nim odcisnął.

Wybrane festiwale i nagrody: IDFA - International Documentary Film Festival Amsterdam, Hot Docs, Take One Action Film Festival, SQIFF - Scottish Queer International Film Festival, London Short Film Festival, Salem Film Festival, ÉCU - The European Independent Film Festival

Madonna Adib
Madonna Adib urodziła się w 1986 r. w Damaszku w Syrii. W 2008 r. ukończyła Wydział Sztuk Pięknych na Uniwersytecie Damasceńskim. Pracowała jako graficzka i montażystka wideo. W 2008 r. uczestniczyła w spektaklu poetyckim w Operze w Damaszku, który łączył poezję, taniec, muzykę i 45-minutowe wideo jej autorstwa. Madonna Adib kontynuowała naukę w kierunku animacji filmowej w Mel Hoppenheim School of Cinema na Uniwersytecie Concordia, którą ukończyła w 2012 r. Pracowała w wielu domach produkcyjnych jako operatorka, montażystka i twórczyni filmów animowanych. Stworzyła eksperymentalne filmy dokumentalne i eksperymentalne krótkometrażowe filmy fabularne pokazywane na festiwalach filmowych i w galeriach sztuki współczesnej w Europie, Kanadzie, Syrii, Turcji i innych miejscach na całym świecie. Madonna Adib jest także jedną z sześciu założycielek i założycieli, jak również fotografką w projekcie Syrian Eyes of the World, zainicjowanym w 2014 r. Obecnie mieszka w Bejrucie w Libanie, gdzie pracuje jako freelancerka - fotografka, montażystka, twórczyni animacji i niezależna filmowczyni. W 2016 r. pracowała dla Kanadyjskiej Narodowej Rady Filmowej jako fotografka przy filmie kręconym w Bejrucie, opowiadającym o syryjskim kryzysie uchodźczym. Obecnie pracuje nad kilkoma projektami, m.in. jako producentka filmu „Maram”, reżyserowanego przez Samera Beyhuma, poświęconego historii dziecka sprzedającego róże na ulicach, a także jako scenarzystka i reżyserka filmów dokumentalnych (produkcja - Parabola Films) i krótkometrażowego filmu fabularnego (produkcja - Bidayat).

Pole walki reż. Silvia Biagioni, Andrea Laudante
Włochy / 2020 / 10 min.
polska premiera

Intymne, odmieńcze, wrażliwe, pokawałkowane: kobiece ciało jako pole walki. „Pole walki” jest hołdem dla drugofalowych ruchów feministycznych lat 60. i 70.; przez zarejestrowane odpryski zarówno politycznego zaangażowania, jak i codziennego życia, rekonstruuje jedne z najbardziej rewolucyjnych zmian w historii najnowszej. Obrazy i dźwięki oddają głos zasobom założonego w późnych latach siedemdziesiątych Archivio Audiovisivo del Movimento Operaio e Democratico w Rzymie. Sugestywny montaż i muzyka tworzą przestrzeń pomiędzy wspomnieniem a teraźniejszością.

Wybrane festiwale i nagrody: Ji.hlava International Documentary Film Festival, Instants Vidéo, SeeYouSound, Lift-Off

Silvia Biagioni
Silvia Biagioni jest filmowczynią i montażystką mieszkającą w Londynie i Mediolanie. Specjalizuje się w filmach dokumentalnych i archiwalnych, filmach found footage, projektach partycypacyjnych i esejach filmowych. Doświadczenie zdobywała pracując m.in. dla BBC, Vice’a, ITV czy Channel 4. Jej pierwszy film, „Nothing Essential Happens in the Absence of Noise” (2015), został wyprodukowany we współpracy z berlińskim kolektywem Praxis Records i był pokazywany na festiwalach w Europie, Stanach Zjednoczonych i na Tajwanie.

Andrea Laudante
Andrea Laudante jest włoskim kompozytorem i multiinstrumentalistą. Na jego prace szczególny wpływ mają związki między muzyką instrumentalną i elektroakustyczną oraz koncepcje wschodnich ruchów filozoficznych. Jego najnowsze produkcje to m.in. „3 Mandala” (2016); „Fragmenta” (2020), w ramach projektu degoya; „Banat Banat Ban Jai” (2020); „ACR0N” z Dario Capasso (2020). Od 2017 r. należy do zespołu OEOAS (Orchestra Elettroacustica Officina Arti Soniche), występując na żywo z takimi artystami jak Elio Martusciello, Alvin Curran czy Zu.

Tort weselny reż. Monica Mazzitelli
Szwecja / 2020 / 4 min.
warszawska premiera

Młoda kobieta, oszukana i zostawiona przez męża z ogromnymi długami, podejmuje pracę seksualną i zostaje się ofiarą handlu ludźmi. Wstrząsająca historia, która przydarza się wielu kobietom na całym świecie, zostaje opowiedziana w formie krótkiej animacji z wykorzystaniem figurek Playmobil. (Michał Matuszewski)

Wybrane festiwale i nagrody: Göteborg Film Festival, FIPADOC International Documentary Festival, Brussels Independent Film Festival, Doc.London Documentary Film Festival, Międzynarodowy Festiwal Filmowy TOFIFEST, Palm Springs International Animation Festival, Stockholm City Film Festival, Bucharest ShortCut Cinefest (Najlepszy Film Eksperymentalny), RVK Feminist Film Festival (Nagroda “The Sister” dla Filmu Międzynarodowego), Boden International Film Festival, Reale Film Festival (Najlepszy Pomysł Oryginalny), Sao Paulo International Short Film Festival, Copenhagen Short Film Festival, Boston Women’s Film Festival, Greenwich Village Film Festival, Lecce Film Fest (Najlepsza Reżyseria), Beirut International Women Film Festival, LA Femme Short Film Festival (Najlepszy Pomysł), Afrodite Shorts (Wyróżnienie Specjalne), Roma Film Corto (Najlepszy Film Krótkometrażowy w sekcji „Kino Społeczne”), Sarno Film Festival (Wyróżnienie Specjalne), Demetera International Short Film Festival (Najlepszy Animowany Film Krótkometrażowy), FICC - Festival International de Cine de Cartagena (Najlepszy Film Krótkometrażowy)

Monica Mazzitelli
Monica Mazzitelli jest włoską reżyserką i pisarką mieszkającą w Szwecji. Zrealizowała około 25 fabularnych i dokumentalnych filmów krótkometrażowych, teledysków i filmów promocyjnych, które zostały wybrane na ponad 150 festiwali filmowych i otrzymały około trzydziestu pięciu nagród i nominacji.

Czarno-biały reż. Eluned Zoë Aiano, Anna Benner
Czechy, Niemcy / 2019 / 19 min.

Czeskie miasteczko Třeboň (8 tysięcy mieszkańców_nek) niespodziewanie znalazło się w środku zainteresowania międzynarodowych mediów, kiedy światowa prasa dziwnym zbiegiem okoliczności podchwyciła liczącą ponad siedemdziesiąt lat, lokalną legendę z okresu II wojny światowej. Legenda, a właściwie plotka, mówiła o miejscowej pielęgniarce, która, zgwałcona i zarażona kiłą przez niemieckiego żołnierza, podjęła wywrotową misję wywołania epidemii syfilisu wśród oddziałów okupanta. Ta jednoosobowa operacja powiodła się na tyle, że Gestapo oficjalnie nakazało jej egzekucję. A w każdym razie tak mówi wersja, która przedostała się po siedemdziesięciu latach do mediów – mieszkanki i mieszkańcy rodzinnej miejscowości mają jednak swoje własne wariacje tej historii. Film tworzy z nich kolaż, tropi źródła legendy, łącząc wywiady, materiały filmowe, animację i portret miasteczka.

Wybrane festiwale i nagrody: Warszawski Festiwal Filmowy, Primanima, Melbourne Short Film Festival, L'Europe autour de l'Europe, Tiburon Film Festival, Norwegian Short Film Festival, Neisse Film Festival, Filmfest Weiterstadt, Makedox, Elbe Dock, SevDocFilmFest “Won Together”, Tirana International Film Festival, Unabhängiges FilmFest Osnabrück, Film Festival Cottbus, Saint Louis Film Festival, Split Video Art Festival, Exground, Ethnofest, Interface Video Art Festival, Cefalu, European Film Festival of Lille, Courtivore, Sphere

Eluned Zoë Aiano
Twórczyni filmowa, montażystka i tłumaczka z wykształceniem w kierunku antropologii wizualnej, która w swoich pracach skupia się na Europie Centralnej i Wschodniej. Obecnie pracuje w Serbii nad swoim pierwszym pełnometrażowym filmem dokumentalnym. Oprócz tego pisze o filmie i regularnie publikuje w „East European Film Bulletin”.

Anna Benner
Twórczyni animacji, rysunków i instalacji. Porusza tematy związane z psychologią i emocjami, często przy wykorzystaniu odręcznej animacji rotoskopowej. Jej krótkie animacje były pokazywane na całym świecie i nagradzane na międzynarodowych festiwalach, m.in. Annecy, Encounters czy Stuttgart Trickfilmfestival.

Pająk reż. Ceylan Özgün Özçelik
Turcja / 2020 / 5 min.
polska premiera

Trochę symfonia miejska, a trochę opowieść więzienna. W kakofonii dźwięków, wśród krzyczących nagłówków i postrzępionych wyrywków z gazet, kamera sunie wzdłuż murów, wygląda przez pociemniałe, brudne okna, drga i obraca się pomiędzy neonami. Zatrzymuje się też co rusz na wystawach pełnych dziecięcych zabawek, i wychwytuje wizerunki mężczyzn na wielkoformatowych reklamach. Opowieść o przemocy domowej z perspektywy kobiety, kiedy już jest „po wszystkim”. (Klara Cykorz)

Wybrane festiwale i nagrody: DokuFest - International Documentary and Short Film Festival, İzmir International Short Film Fest (Najlepszy Film Eksperymentalny), RIDM - Montreal International Documentary Festival, IFSAK National Short Film Fest (Najlepszy Film Eksperymentalny), Akbank Short Film Fest

Ceylan Özgün Özçelik
Mieszkająca w Stambule twórczyni filmowa. Ukończyła prawo na Uniwersytecie Marmara. W latach 2003-2015 pracowała jako producentka programów kulturalno-artystycznych dla radia i telewizji. Jej debiut fabularny, „Inflame”, miał premierę na Berlinale w ramach sekcji Panorama Special i zdobył nagrodę Gamechanger Award na festiwalu SXSW w 2017 r. Była artystką-rezydentką Medienboard i stypendystką SFFILM ze swoim nowym projektem.

Hard reż. Sasha Ihnatovich, Jasmina Mustafić (18+)

Słowenia / 2019 / 6 min.
polska premiera

Podróż od początków filmowej pornografii do współczesności, a zarazem rozdrapywanie status quo mainstremowego, heteronormatywnego porno. Rozpędzający się kolaż archiwalnych taśm zostaje spleciony z wypowiedziami współczesnych aktorów porno. Film wydobywa sprzeczności i paradoksy pracy w branży, zestawia trud i humor. W czasie zaledwie sześciu minut reżyserki konfrontują widzki i widzów z kilkoma afektywnymi zwrotami akcji, intensywnie używając nie tylko obrazów, ale i dźwięku. (Klara Cykorz)

Wybrane festiwale i nagrody: FeKK - Ljubljana Short Film Festival, 17th International Short Film Festival - FILM FRONT, Porn Film Festival Vienna, Vox Feminae Festival, ART200 The International Queer Film Festival, ALC videoart festival, FEM TOUR TRUCK, Proceso de Error - Festival Internacional de Video Experimental

Sasha Ihnatovich
Sasha Ihnatovich jest działaczką kultury, twórczynią filmów feministycznych, naukowczynią i badaczką kultury wizualnej z Białorusi. Obecnie mieszka w Słowenii.

Jasmina Mustafić
Jasmina Mustafić jest dokumentalistką i aktywistką społeczną z Lublany, obecnie mieszkającą w Wiedniu.

Elastomery termoplastyczne reż. Karola Pfaffinger (18+)
Niemcy / 2019 / 7 min.
polska premiera

Pracowniczka lokalu z seks-zabawkami w postaci lalek naturalnej wielkości przybliża nam tajniki swojego zawodu i zachwala oferowane usługi. Kamera trzyma się blisko elastomerowych ciał: przypatruje się ustom, paznokciom, fakturze gumowatych ramion. Towarzyszy naszej przewodniczce w zabiegach higienicznych, myciu lalek i przygotowywaniu dla klientów. Film łączy konwencje dokumentu i reklamy, a jeśli ktoś zechce, może nawet dreszczowca, pozostawiając interpretację widzom i widzkom. (Klara Cykorz)

Wybrane festiwale i nagrody: Smol Shorts film festival (Jury Prize for Experimental Documentary), Filmfest Dresden

Karola Pfaffinger
Urodzona i wychowana na południu Niemiec w małym miasteczku Tittmoning. Między 2013 a 2018 r., podczas pierwszych studiów licencjackich z antropologii kulturowej i studiów nad współczesnymi Indiami na Uniwersytecie Georg-August w Getyndze nabrała naukowego podejścia do filmu dokumentalnego. Od 2018 r. studiuje sztuki piękne ze szczególnym uwzględnieniem filmu na Uniwersytecie Sztuk Pięknych (Hochschule für Bildende Künste) w Hamburgu. Stara się łączyć swoje etnograficzne, naukowe doświadczenie i zainteresowanie tematami społeczno-politycznymi ze sztuką filmową i pasją do kinematografii.

***

Let My Body Speak dir. Madonna Adib
UK, Lebanon / 2020 / 10’
Polish premiere

A personal and intimate journey exploring the repression experienced by the filmmaker during her childhood when she faced sexual control in Damascus also experiencing a growing socio-political repression in the late 80s – early 90s. Through the creative use of a family archive in Damascus mixed with current footage of her body she reconstructs the pain of the past absorbed by her body.

Battlefield dir. Silvia Biagioni, Andrea Laudante
Italy / 2020 / 10’
Polish premiere

Intimate, other, virginal, objectified, ethereal, fragmented: the female body mirrors a battlefield for all women that, in the 1960's and 1970's, claimed its re-appropriation. “Battlefield” is a tribute to all second-wave feminist movements; through fragments of daily life and social battles, it reconstructs those key moments in our recent history. Sound and images give voice to the archives of Archivio Audiovisivo del Movimento Operaio e Democratico, in an imaginary journey between different representations of femininity of that time. Editing and music lead the viewer into an evocative place, in between memory and the present. In this sense, “Battlefield” is a passage through sound, visual and emotional spaces.

The Wedding Cake dir. Monica Mazzitelli
Sweden / 2020 / 4’
Warsaw premiere

A young woman is forced to become a prostitute in order to settle her ex-husband’s debts. Her destiny is narrated through Playmobil figurines and a wedding cake that disappears along with the woman’s illusions.

Black&White dir. Eluned Zoë Aiano, Anna Benner
Czech Republic, Germany / 2019 / 19’

The small Czech town of Třeboň found itself at the centre of unexpected international attention when the world-wide press picked up on an obscure urban legend from World War II, some 70 years after the event. The story concerns a nurse who was raped by a Nazi and contracted syphilis as a result. While tending other wounded soldiers, she seized her opportunity for revenge and systematically seduced them to pass on the deadly disease. She was so successful that eventually the gestapo had her executed. At least, this is the version told by the international press, but the residents of the town also have their own contradictory interpretations, including the local historian and even the man who erected the plaque in the first place.

“Black&White” pieces this story together through a collage of interviews with a group of locals. The film explores how the story came about in the first place, and how it evolved after it ended up in the news. Their reflections are visualised through a combination of excerpts from the history of cinema, together with animation, problematising the types of tropes and conventions used to depict the roles of women.

Ankebût dir. Ceylan Özgün Özçelik
Turkey / 2020 / 5’
Polish premiere

A woman, released from prison, drifts between nightmare and reality.

Hard dir. Sasha Ihnatovich, Jasmina Mustafić
Slovenia / 2019 / 6’
Polish premiere

An exploration of the ethics and aesthetics of pleasure. The short film “Naporno” is an attempt to challenge status quo of normative heterosexual pornography. The filmmakers take us on a journey through images that were made to give viewers pleasure: from “naive” erotic found footage to close-ups of porn actresses and queer fetishist images. What do people on both sides of the screen feel?

Thermoplastische Elastomere dir. Karola Pfaffinger
Germany / 2019 / 7’
Polish premiere

The film is about a woman's everyday life in a bizarre workplace. It deals with the relationship between human and object and takes up topics of materiality, sexuality and economic success.

Zdjęcia