Ostatniej nocy w Soho
HER DOCS FF od 15 lat Napisy Dolby Digital

Ciało w ruchu: zestaw shortów (Body Movement: set of shorts)

Czas trwania:

68 min.

Wersja językowa:

napisy: polskie + angielskie

Kraj produkcji:

różne

Rok produkcji:

2019 - 2021

Gatunek:

dokument/krótki metraż

Ocena: (średnia ocena: 10.0)

Kup bilet / Rezerwuj

Opis filmu

CIAŁO / BODY

Luca (m/f/x) reż. Hannah Schwaiger, Ricarda Funnemann
Niemcy / 2019 / 7 min.
polska premiera

„Odczuwam moją płeć jako płynną; nigdy nie jest tak, że czuję że jestem kobietą albo jestem mężczyzną. Czuję tylko to ciało, do którego należą dusza i umysł” – mówi o sobie Luca. Chociaż czasem spotyka się z niechęcią, a nawet przemocą fizyczną z powodu swojego wyglądu, nie wyobraża sobie ukrywać tego, kim jest. Akceptację znajduje w teatrze, gdzie może nareszcie wyrażać siebie i budować więzy poprzez wspólnotową artystyczną praktykę. Film towarzyszy Luce w próbach spektaklu „Kaligula” w reżyserii Clary Nielenbock, gdzie aktorskie wcielenie okazuje się fascynującym doświadczeniem/ćwiczeniem empatii i zrozumienia drugiego człowieka.

Wybrane festiwale i nagrody: DOK Leipzig, Filmfest Dresden, Blicke Filmfestival (Drugie Grand Prix), Balkan Can Kino, Moovy, Bundesfestival junger Film, Queer Film Festival Hannover

W białej otchłani reż. Cara Holmes
Irlandia / 2019 / 11 min.
polska premiera

Pochodząca z Irlandii Północnej tancerka i choreografka Oona Doherty ma za sobą serię międzynarodowych sukcesów, włącznie ze Srebrnym Lwem na tegorocznym Biennale w Wenecji. Po latach życia w Londynie, Berlinie i Nowym Jorku Doherty osiadła jednak w Bangor, niewielkim nadmorskim miasteczku na obrzeżach rodzinnego Belfastu. Fascynują ją performanse genderowe postindustrialnych przestrzeni, proletariacka chłopackość i dziewczyńskość będące praktykami codziennego oporu wobec wykluczenia. W krótkim filmie Cary Holmes pracuje ona nad solową choreografią „Hope Hunt and the Ascension Into Lazarus”, która powstała jako celebracja butch estetyki dresiarskiej męskości. Doherty próbuje oddać poprzez taniec jej specyficzne jakości, zastanawiając się, co z ruchem ciał robią żel do włosów, napoje gazowane i ecstasy. (Michalina Augusiak)

Wybrane festiwale i nagrody: Tribeca Festival (Wyróżnienie Specjalne Jury), Hot Docs, Sheffield Doc/Fest, Clermont-Ferrand International Short Film Festival, Irish Film & Television Academy (Najlepszy Krótkometrażowy Film Aktorski), Cork International Film Festival, Dublin International Film Festival (Najlepszy Irlandzki Film Krótkometrażowy), Hot Springs Documentary Film Festival, Odense International Film Festival, The Craic Festival, Newport Beach Film Festival, Milwaukee Film Festival, Still Voices Short Film Festival (Najlepszy Film Krótkometrażowy), Catalyst International Film Festival (Najlepszy Film Dokumentalny), Belfast Film Festival, Toronto Irish Film Festival, Irish Film Festival Boston, Concorto Film Festival, Dance on Camera Festival, Aesthetica Film Festival

Część mnie reż. Dorothy Allen-Pickard
Wielka Brytania / 2020 / 4 min.
polska premiera

Porywający film taneczny o doświadczeniu osób po amputacji z ich ciałem i kończynami. Dla bohaterek i bohaterów protezy mogą być biżuterią, nieprzewidywalnymi przyjaciółkami, kompankami do tańca, albo integralną częścią ciała. Ruch przeplata się tu z dialogiem oraz refleksją o zmysłowej relacji ze światem, ze szczególnym uwzględnieniem tego, jak architektura i dizajn mogą wpływać na nasze życie fizyczne i emocjonalne.

Wybrane festiwale i nagrody: Sheffield Doc/Fest, Internationale Kurzfilmtage Oberhausen, DOC NYC, Edinburgh International Film Festival, MY HERO International Film Festival (Nagroda Art Heroes), Aesthetica Short Film Festival, Galway Film Fleadh, Encounters Festival, Imagine Science Film Festival

Odgraniczanie reż. Tereza Vejvodová
Czechy / 2020 / 15 min.
polska premiera

Film o tańcu i architekturze, a wręcz o tańczeniu o architekturze, jakby na przekór znanemu porzekadłu. Młoda kobieta szuka mieszkania – wędruje od deweloperskiego apartamentowca do powojennego bloku, a potem do powojennej kamienicy. Zarówno tancerka, jak i sama kamera wchodzą w bliską relację z różnego rodzaju powierzchniami: ścian, korytarzy, szyb, prześcieradeł, wody, poręczy w metrze, ludzkiej skóry, parkietów. Tu betonowe murki, tam zęby schodów ruchomych. Padają jakieś słowa, ale w tle – nie są ważne. Językiem filmu okazuje się taniec w dwóch typach przestrzeni, publicznej i raczej zatłoczonej oraz prywatnej, ale niczyjej, bo niezamieszkałej. A fabułą – poszukiwanie miejsc, które można by uczynić swoimi. (Klara Cykorz)

Wybrane festiwale i nagrody: Ji.hlava International Documentary Film Festival, PÖFF Shorts - Short Film & Animation Festival, Festival Tous Courts, Slamdance Film Festival (Wyróżnienie Specjalne Jury: Narracyjne Filmy Krótkometrażowe), VAEFF - Video Art & Experimental Film Festival, Pragueshorts Film Festival, Dance Film Festival Prague, REGARD

My Womb reż. Martina Trepczyk
Austria / 2019 / 3 min.

Taneczny list miłosny dla wszystkich, którzy_e walczą o siebie. Portret tancerki i poetycka krytyka systemowej władzy nad kobiecymi ciałami, która jest wszechobecna: w szkole, rządzie, instytucjach religijnych, i po prostu w umysłach społeczeństwa. „My Womb” ma źródła w doświadczeniu nauki i wychowania w jednej z najsurowszych szkół baletowych w Polsce i całego systemu patriarchalnego, w którym instytucja ma więcej do powiedzenia na temat ciała kobiety niż ona sama.

Wybrane festiwale i nagrody: Long Story Shorts (Best Documentary), EMIGRA Film Festival, On Art Film Festival, FilmFest by Rogue Dancer, Bucharest ShortCut Cinefest (Special Mention: Best Documentary), The Bush Films

Droga Ty reż. Anna Rodgers
Irlandia / 2020 / 14 min.
polska premiera

„Droga Ty” to film taneczny, powstały na zlecenie Croi Clan Integrated Dance Company. Przedstawia performans tancerki Lindy Fearon, która w miejsce odwołanego występu na żywo, została nakręcona w swoim domu w hrabstwie Armagh w Irlandii w szczytowym momencie lockdownu w 2020 roku. Film łączy ruch oraz słowa napisane wcześniej przez Lindę, odkrywając życiowe ścieżki jej relacji ze swoim ciałem i samą sobą.

Wybrane festiwale i nagrody: Catalyst International Film Festival (Najlepszy Film Dokumentalny), Carlow Arts Festival

Kseno reż. Amy J. Gardner
Canada / 2021 / 4 min.
polska premiera

Kseno jest najmniejszą mierzalną jednostką ludzkiego porozumienia, zwykle wymiany pomiędzy dwojgiem mijających się nieznajomych – flirciarskie spojrzenie, skinięcie głową, chwile ulotne i przypadkowe, ale wciąż naładowane znaczeniem, energią, dzięki której czujemy się mniej same i sami. Ten krótki film o tańcu – bez dialogów, oparty na muzyce – zestawia te momenty ludzkiej intymności z majestatycznym, może alienującym (a może nie) krajobrazem. (Klara Cykorz)

Specjalne podziękowania dla Films.Dance (@films.dance) oraz Jacob Jonas The Company (@jacobjonasthecompany).

Wspomnienie obcej osoby reż. Helena Oborska
Polska / 2020 / 3 min.
polska premiera

Tańczenie o poezji: wizualna adaptacja wiersza Romana Honeta „Wspomnienie obcej osoby”. Dojrzała kobieta – w tej roli tańczy Dominika Krzysztoforska – przypomina sobie lata młodości. Intensywny krótki metraż rozbija o siebie przeciwstawne tonalnie konwencje, gwałtowną transgresję na parkiecie z przejmującym chłodem brzasku na wydmach. (Klara Cykorz)

Promenada reż. Delphine Bereski
France / 2020 / 7 min.
polska premiera

Film na granicy eksperymentu i performansu, oddaje za pomocą ruchu zarówno osobiste doświadczenia chorowania i wyzdrowienia z Covid-19, jak i zbiorowe przeżycia pierwszego lockdownu w małej społeczności przebywającej na rezydencji w Cité Internationale des Arts w Paryżu. Podczas jednego ujęcia dron podąża za fantomatycznym ciałem, wyruszającym ze swojego pokoju na wewnątrz. Podczas tej podróży obraz trzyma nas z dala od tego ciała, podczas gdy jego oddech i bicie serca zanurzają nas w intymności.

Wybrane festiwale i nagrody: Côté Court Festival

***

Luca (m/f/x) dir. Hannah Schwaiger, Ricarda Funnemann
Germany / 2019 / 7’
Polish premiere

Society distinguishes between two sexes: male and female. In Germany there is a new law for a new legal gender “divers”. “Divers” refers to a gender spectrum between male, female and beyond. “I feel my own sex very changeable, it never feels like I am a man or a woman. But only a body to which belongs a spirit and a mind that creates”. This is how Luca describes themself and unites alleged characteristics of both classical sexes in his appearance. Although Luca has experienced antipathy and even physical violence, because of the appearance, Luca would never stop being themself. Eventually, Luca found acceptance in the theatre community, being able to express themself and experience other lives and stories through collective artistic practice. The rehearsals for the piece “Caligula” (directed by Clara Nielenbock), which were accompanied during the shooting are exemplary for this approach. The story of this play made it possible for Luca to develop empathy even for a historical tyrant beyond Luca’s own morality. The actor is fascinated by the inherent effect of acting on Luca’s own personality. By developing a close bond to a role and experiencing other life stories and perspectives give you a better understanding of another person. Finally, it makes you more considerate and empathetic for somebody else and overall. An effect that should not only be limited to the performance and may be passed on to people someday who are offended by Luca's looks, beliefs and way of loving.

Welcome to a Bright White Limbo dir. Cara Holmes
Ireland / 2019 / 11’
Polish premiere

“Welcome To A Bright White Limbo” is an honest and stimulating account of dance theatre which pushes boundaries, visually and aurally while revealing the raw energy, talent and creative ability of one of the best dance artists in Ireland today, Oona Doherty. Combining documentary and dance performance, this visually arresting film dives into the mind and creative process of Oona Doherty's award winning dance show “Hope Hunt”. Using interviews and a dance performance in the streets of Belfast, the film plays with dichotomies; a sense of home, gender, dance, redemption and how to be in the world.

Material Bodies dir. Dorothy Allen-Pickard
UK / 2020 / 4’
Polish premiere

Through interweaving dance and dialogue “Material Bodies” looks at the relationship between amputees and their limbs, exploring how a prosthetic limb can be more like a piece of jewellery, an unpredictable friend, a dance companion, or a part of you. The short dance-documentary brings to life people’s experiences of living with disability by focusing on four amputees’ sensory response to the world, with a focus on how architecture and design can affect your physical and emotional life.

Delimitation dir. Tereza Vejvodová
Czech Republic / 2020 / 15’
Polish premiere

A young woman is looking for an apartment in a busy metropolis, while overcoming the ubiquitous alienation and trying to find closeness. The topic of life wandering is examined through crowded city streets, empty spaces and mechanical underground. The film uses a combination of stylised movements and expressive dance to discover new forms of film language with an emphasis on the role of sound and picture more than a dialogue. As the woman explores different spaces, a new life is given to seeming banalities of everyday life. Physical dialogue with the void begins as the question of space identity in an anonymous cityscape. “Delimitation” is a personal journey from an inner isolation to the ability to open up to others, meanwhile discovering yourself.

My Womb dir. Martina Trepczyk
Austria / 2019 / 3’

A portrait of a dancer and poetic criticism questioning the power over female bodies. It’s everywhere: patriarchal systems, schools, the government, religious institutions, society’s minds. “My Womb” draws parallels from the dancer’s upbringing in one of Poland’s strictest ballet schools and today’s patriarchic system, in which an institution has more say over a female’s body than herself. Poland, compared to other European countries, still has the strictest abortion laws, a torn past, battle wounds and the stale old systems, that we try to break. “My Womb” is a love letter to everyone who stands up for themselves.

Armour Off dir. Anna Rodgers
Ireland / 2020 / 14’
Polish premiere

“Armour Off” is a dance film commissioned by Croi Glan Integrated Dance Company. It captures a performance by dancer Linda Fearon who in lieu of presenting a cancelled live performance was instead filmed at her home in Co. Armagh, Ireland at the height of lockdown 2020. The film interweaves movement and spoken word written by Linda, exploring her relationship with her body and self throughout her life.

Xeno dir. Amy J. Gardner
Canada / 2021 / 4’
Polish premiere

Xeno is the smallest measurable unit of human connection, typically exchanged between passing strangers—a flirtatious glance, a sympathetic nod, moments that are fleeting and random but still contain powerful emotional nutrients that can alleviate the symptoms of feeling alone.
Special thanks to Films.Dance (@films.dance) and Jacob Jonas The Company (@jacobjonasthecompany).

Remembrance of a Stranger dir. Helena Oborska
Poland / 2020 / 3’
Polish premiere

Visual interpretation of Roman Honet’s poem "Remembrance of a Stranger". A mature woman is trying to recall her past to discover who she once was. A study of the body's memory.

Promenade dir. Delphine Bereski
France / 2020 /1 7’
Polish premiere

An experimental and performative film which transcribes both a personal recovery from Covid through movement, and the collective experience of the first lockdown by the small community remaining in residency at Cité Internationale des Arts in Paris. During a single-sequence shot, a drone follows a fantomatic body from its room to the courtyard. During its journey, the monitoring view keeps us far away from this body while its breathing and heart beats plunge us in its intimacy.

Zdjęcia