WTF Fest | Imperium zmysłów

Erotyczny klasyk, który przekroczył każdą granicę
.

Tokio, lata 30. Sada, była prostytutka pracująca jako służąca w gospodzie, wdaje się w romans z właścicielem lokalu. Związek szybko przeradza się w obsesję, która odcina ich od świata zewnętrznego: pracy, obowiązków, innych ludzi. Każde kolejne spotkanie staje się bardziej intensywne i ryzykowne, aż granica między pożądaniem a autodestrukcją całkowicie znika.

Nagisa Ōshima nie robi erotyku ani prowokacji dla samego szoku. „Imperium zmysłów” działa jak duszny trans - intymny, cielesny i momentami wręcz niewygodnie bliski. Seks nie jest tu dodatkiem do fabuły, tylko samą fabułą: narzędziem kontroli, uzależnienia i stopniowego zatracania się w obsesji. Im dalej ten film idzie, tym bardziej widz ma wrażenie, że obserwuje coś, czego nie powinien oglądać. Ōshima był jednym z najważniejszych twórców japońskiej Nowej Fali — reżyserem bezkompromisowym, politycznym i obsesyjnie zainteresowanym tym, jak społeczeństwo próbuje kontrolować ciało, seksualność i wolność jednostki.

Film oparty jest na prawdziwej historii Sady Abe - jednej z najsłynniejszych obyczajowych i kryminalnych historii XX-wiecznej Japonii. Po premierze wywołał gigantyczny skandal: w wielu krajach był zakazywany lub pokazywany wyłącznie w ocenzurowanej wersji. Przez lata funkcjonował jako „film, którego nie wolno oglądać”. W Japonii nie mógł być legalnie pokazywany w pełnej wersji, a kopia filmu była montowana we Francji, by ominąć lokalne przepisy dotyczące pornografii. Dziś „Imperium zmysłów” uznawane jest nie tylko za klasyk kina transgresji, ale też jedno z najważniejszych dzieł w historii światowego kina artystycznego.

TRIGGER WARNING: film zawiera bardzo odważne sceny seksualne