Celine i Julie odpływają

Film Jacques’a Rivette’a rozwija się jak opowieść snuta półgłosem, pełna dygresji, powrotów i niespodziewanych przejść między codziennością a fantazją. Spotkanie Céline i Julie, dwóch kobiet o odmiennych temperamentach, staje się początkiem relacji opartej na grze, performansie i wspólnym testowaniu granic rzeczywistości. Ich przyjaźń nie tyle podąża za fabułą, ile ją wytwarza – w ruchu, w śmiechu, w improwizowanym geście.

W centrum tej płynnej narracji pojawia się tajemniczy dom i powracająca w nim melodramatyczna scena, jakby wyrwana z innego filmu lub zapomnianej powieści. Bohaterki stopniowo uczą się wchodzić w tę historię, rozszczelniając jej ramy i przejmując nad nią kontrolę. Rivette konstruuje w ten sposób kino jako przestrzeń współobecności i zabawy, gdzie wyobraźnia staje się formą działania. To zarazem lekka i wyrafinowana refleksja nad samym aktem opowiadania i nad przyjemnością bycia razem w świecie, który można na chwilę przepisać na nowo.